,-,m$-0)0-.8m-V$-#6},k
+-;}-=}#-18m-/},-U}#k
/}-#6},-G=-.8m-;v=-.}k
[}-#bo-+{-;=->}$-0k
wylie: na ning btab pa'i ljang gzhon/ do lo sog ma'i phon lcog/ pho gzhon rgas pa'i lus po/ lha gzhu de las gyong ba/
mgul lu, piesni miłosne ułożone są wg. metrum: trzy stopy po dwie sylaby w każdej, mocna - słaba, mocna - słaba, mocna - słaba, czyli trzymorowy trochej popularnych pieśni ludowych tybetu. ciekawe, modlitwa "pochwały 21. tar", a};-1-({:-#%m#-;-0%}+-.-,mk wylie: sgrol ma nyer gcig la bstod pa ni, opiera się na tym samym metrum, z tą różnicą, że w przeciwieństwie do pieśni, w "pochwałach" mamy cztery stopy. przykład:
@#-83;-+!},-1&}#-#=v1-3~,-@#-W8mk
=}:-1=-*v#=-!:-M1-.:-0W,-1k
1-;-;v=-@}#=-<m-8"}:-;=-0W,-.8mk
:$-#m-8}+-<m-3~#=-M1=-8Ds#=-1k
por.; sylabotoniczny czterostopowy wiersz trocheiczny, maria pawlikowska, dancing, excentrycy, za: zarys teorii literatury, michał głowiński, aleksandra okopień-sławińska, janusz sławiński, warszawa, 1972, s. 174.
tańczą dziś w dancingu indra/ minister shean ze swoją panią/ on pół diabła ona anioł/ w równych frakach i cylindrach/ (...) idą razem w prawo w lewo (...)
wracając do "pieśni", zbigniew zagajewski, joanna grela, pieśni miłosne, kraków 1988 r. podają inną lekcję tekstu, (różnice w kolorze):
na ning btab pos ljangs gzhon/da lo sog ma'i phon lcog/ pho gzhon rgas pas lus po/ lho gzhu de byong ba//
i w tej pionierskiej publikacji powołują się na library of tibetan works and archives, czyli poważna wątpliwość, być może nie jest ona związana, jak to mi się wydaje, ze starą tybetańską ortografią. co robić?
