morfologia: wyrazy rdzenne, pochodne, złożone

w tybetańskim można wyróżnić wyrazy rdzenne, pierwotne liczące jedną lub dwie sylaby; wyrazy pochodne - dwie lub więcej sylab oraz wyrazy złożone.

wyrazy rdzenne

K

wylie: rta, koń

=m1

wylie: khyim, dom

(m-1

wylie: nyi ma, słońce, dzień, także niedziela. choć wyraz ten posiada partykułę nominalną "ma", to jego rdzeń nie funkcjonuje samodzielnie. dlatego traktuje się go jako wyraz pierwotny. natomiast przy tworzeniu wyrazów złożonych partykuła nominalna zostaje pominięta.

!:-1

wylie: skar ma, gwiazda, konstelacja.

!:-+?+

wylie: skar dpyad, astrologia, astronomia.

niekiedy odrzucenie partykuły nominalnej nie jest możliwe:

+#},-.

wylie: dgon pa, klasztor, gompa, pustelnia.

+#},-.-.

wylie: dgon pa pa, pustelnik, odosobnienie, bezludne miejsce sanskr. āraṇyaka.

tworzenie złożeń od czasowników (verbum):

&{ &{,-.}

wylie: che, być wielkim > wylie: chen po, wielki.

G G,-.}

wylie: rga, być starym > wylie rga po, stary.

za: klasyczny język tybetański, agata bareja-starzyńska, marek mejor, warszawa 2002.